اینکه امشب، چهل دقیقه سخن شنیدم از مزایا و وجهه‌ی اجتماعیِ دانشجوی دکترا بودن و کد استادیاری گرفتن و تدریس کردن، واقعا خسته‌م شد. تمام مدت دوست داشتم داد و بیداد کنم و بگم گور بابای وجهه‌ی اجتماعی! گور بابای اینکه قراره توی چشم بقیه چطور بنظر بیایم! اما زشت بود. نگفتم. فقط لبخند و سر تکان دادن و تایید اینکه البته که حق با شماست و شما درست میگی..